Οι τελευταίες ημέρες του Γέροντος Αναστασίου Κουδουμιανού.

ΕΝΑΣ ΙΕΡΑΡΧΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ο Γέροντας Αναστάσιος Κουδουμιανός κοιμήθηκε την Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013 και η εξόδιος ακολουθία του εψάλη την επομένη ημέρα, 3 Δεκεμβρίου, στην Ιερά Μονή Κουδουμά της Ιερας Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας, στην οποία ήταν Ιερομόναχος, παρόντων των Σεβ. Μητροπολιτών Γορτύνης κ. Μακαρίου και Αρκαλο¬χωρίου κ. Ανδρέου, Κληρικών, Μοναχών και πλήθους λαού.
Στην συνέχεια θα καταγράψω μερικές πληροφορίες από τις τελευταίες ημέρες της επιγείου ζωής του και τα σχετικά από την συνάντησή μου μαζί του στο Νοσοκομείο.
Ελπίζω δε και πιστεύω ότι ο Ηγούμενος και οι Πατέρες της Μονής Κουδουμά καθώς και ο Αρχιμ. π. Αντώνιος Φραγκάκης θα γράψουν για τον υπέροχο αυτόν όσιο μοναχό, για την οσιακή ζωή του, τις αλλοιώσεις της καρδίας του, τις αναβάσεις του πνεύματός του και τις θεόσοφες διδαχές του.

Πηγή : Δόγμα

Γέροντας Κύριλλος: Ήταν άνθρωπος της αγάπης και της κατά Θεόν οικονομίας

 

            

Η πρόνοια και η αγάπη του Θεού, έφερε στο δρόμο της ζωής μου τον Γέροντα Κύριλλο πριν από 11 έτη περίπου. Είχα την ευλογία να γνωρίσω έναν αληθινό άνθρωπο του Θεού. Πολλές φορές, όταν τον συναντούσα, μου ήταν αρκετό να τον βλέπω και να παίρνω την ευχή του, τίποτα άλλο. Αυτό και μόνο μου έδινε δύναμη να συνεχίζω. Αισθάνδηκα την ποιότητα της πνευματικής του ζωής που εκφράζεται ως πνευματική ενέργεια, και πνευματική σχέση, την απλότητα και το ανεπιτήδευτο των λόγων του, που χαρίζει ανάπαυση στην καρδιά, την Χάρη του Αγίου Πνεύματος που χαρίτωσε την ύπαρξή του.

Ο Γέροντας Κύριλλος είχε την δική του ιδιαιτερότητα και χάρη. Αυτό που τον διέκρινε, κατά την άποψή μου, είναι η ανυπόκριτη και χωρίς προϋποθέσεις αγάπη του, η καρδιακή του οδύνη για την ανθρωπότητα και η φιλανθρωπία του. Ήταν άνθρωπος της αγάπης και της κατά Θεόν οικονομίας. Για όλους μας ενδιαφερόταν και προσευχόταν και για όλους μας είχε έναν λόγο παραμυθίας να πεί. Όσο αυστηρός ήταν με τον εαυτό του, τόσο επιεικής ήταν με τους άλλους.

Πηγή : Ψήγματα Ορθοδοξίας.

Ο πρώτος Έλληνας Ιεραπόστολος της Αφρικής μακαριστός π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος

 

Ο π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος γεννήθηκε το 1903 από μια φτωχή κτηνοτροφική οικογένεια στο χωριό Βασιλίτσι Πυλίας Μεσσηνίας και σε νεαρή ηλικία το φθινόπωρο του 1918 μετέβη στο ασκητήριο του Ηλία Παναγουλάκη κοντά στην Καλαμάτα μαζί με τον π. Ιωήλ Γιαννακόπουλο (1901-1966). Μετά από πέντε έτη άσκησης και την απόλυσή του από τον στρατό ο Χρήστος Παπασαραντόπουλος χειροτονείται κληρικός με το όνομα Χρυσόστομος από τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας Μελέτιο Σακελλαρόπουλο και τοποθετείται ως ηγούμενος στην Ι. Μονή Γαρδικίου, όπου παραμένει μέχρι το 1935.

Πηγή : Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός( Αδελφ.ορθοδόξου Ιεραποστολής)

ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ: Οι σκαπανείς της ελληνικής παιδείας και του χριστιανικού βιώματος

Στις 30 Ιανουαρίου γιορτάζουμε τη μνήμη των Τριών Ιεραρχών, όπως θεσπίστηκε στα βυζαντινά χρόνια γύρω στα 1100 μ.Χ. στους χρόνους των Κομνηνών, προκειμένου να σταματήσει η διαμάχη ως προς την αξία του καθενός ξεχωριστά.

Η Πανεπιστημιακή Σύγκλητος του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 1842 καθιέρωσε την ημέρα της γιορτής τους, ως ημέρα της Ελληνικής Παιδείας και Γιορτή των Γραμμάτων, αφού οι Τρεις Ιεράρχες ήταν Μεγάλοι Δάσκαλοι αλλά και Πατέρες της Εκκλησίας. Έτσι κάθε χρόνο, στις 30 Ιανουαρίου γιορτάζουμε όλοι μας αλλά ιδιαίτερα η Εκπαίδευση, περίλαμπρα την γιορτή των Τριών μεγίστων φωστήρων της Εκκλησίας μας, τον Βασίλειο τον Μέγα, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, τα γλυκά αυτά στόματα του ελληνικού και χριστιανικού λόγου, που με τις λαμπρές προσωπικότητές τους και το πολυσήμαντο έργο τους φώτισαν όλον τον Χριστιανικό κόσμο κι όχι μόνο.

Πηγή : Μετωπο Όχι

Η εκδημία τριών λογίων αγιορειτών

 

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων 

Μέσα σε μία εβδομάδα εξεδήμησαν προς Κύριον τρεις λόγιοι Αγιορείτες με σπουδαίο συγγραφικό και κοινωνικό έργο. Πρώτα έφυγε ο Γέρων Μωυσής ο Αγιορείτης, ο οποίος κατά τους τελευταίους μήνες δέχθηκε τη συγκινητική περίθαλψη και υποστήριξη από τον Σεβ. Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ και τους συνεργάτες του. Μετά από λίγες ημέρες πληροφορηθήκαμε ότι έπεσε από τη στέγη του κελλιού του στην Καψάλα του Αγίου Όρους ο μοναχός Νικόδημος Μπιλάλης, ο ιδρυτής της Πανελληνίου Ενώσεως Φίλων των Πολυτέκνων. Και ανήμερα της Πεντηκοστής παρέδωσε το πνεύμα ο προ-ηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου, ο πασίγνωστος ανά την Οικουμενική Ορθοδοξία Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης.

Ο Κύριος που τους πήρε κοντά του θα αποστείλει άλλες μορφές που θα εργασθούν για την Ελληνορθόδοξη παράδοσή μας.

πηγή συνοδοιπορία

π. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος: Ο άνθρωπος του Θεού (50 χρόνια ἀπό τήν κοίμησή του)

 

Τοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου

Πέρασαν πενήντα χρόνια ἀπό τότε πού ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὁ ἀοίδιμος π. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος, ἔγειρε τό ἁγιασμένο καί λευκασμένο ἀπό τούς ἱερούς ἀγῶνες ὑπέρ τῆς εὐσεβείας κεφάλι του καί ἄφησε τήν ψυχή του νά φτερουγίσῃ στήν ἀγκαλιά τοῦ Οὐρανίου Πατρός.
Πλῆθος λαοῦ τότε τόν προέπεμψε στήν αἰωνιότητα μέ δάκρυα στά μάτια, γιατί ἔφευγε ὁ πνευματικός τους πατέρας, ὁ ὁποῖος τούς ἐδίδαξε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, τούς ἐστήριξε στόν πόνο τους, χάρηκε στήν χαρά τους καί ἐφώτισε ὡς ἀστήρ φαεινός τήν πορεία τῆς ζωῆς τους.
Γεννημένος τό 1877 στήν Γρανίτσα, σημερινή Νυμφασία τῆς Γορτυνίας, στά ἅγια χώματα τῆς ἡρωοτόκου καί ἁγιοτόκου Ἀρκαδίας, καί ἔχοντας φάει τοῦ πόνου καί τῆς ὀρφάνιας τό ψωμί, ἔφτασε μέ κόπους καί ὀδύνες πολλές στήν πόλη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, τήν ὁποία τότε ἐποίμαινε ὁ πολύς Ἱερόθεος (Μητρόπουλος), ἄλλος ἀστήρ φωτεινός, ἐξ Ἀρκαδίας ἐπίσης ἕλκων τήν καταγωγή καί ἐκ πλησιοχώρου κώμης μέ ἐκείνη πού εἶδε τό φῶς τῆς ζωῆς ὁ μακάριος π. Γερβάσιος.

Πηγή συνοδοιπορία

Οι συγκλονιστικές τελευταίες στιγμές του Αγιορείτη Μωυσή

          

«Κοινώνησε λίγο πριν από την κοίμησή του και είδε τρεις αγίους» λέει ο Καστορίας Σεραφείμ στη «δημοκρατία»

Στο πένθος βυθίστηκαν η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Αγιορείτικη Πολιτεία πριν από λίγες ημέρες κατά το άκουσμα της είδησης της κοίμησης του γέροντα Μωυσή του Αγιορείτη. Ο μακαριστός λόγιος γέροντας φιλοξενούνταν το τελευταίο χρονικό διάστημα, ύστερα και από δική του επιθυμία, στο επισκοπείο της Μητρόπολης Καστορίας, καθώς η κατάσταση της υγείας του ήταν επιβαρημένη.
πηγή Αμήν

Η Ορθοδοξία πενθεί - Ο γέροντας Μωυσής που γνώρισα.

Του Γιώργου Θεοχάρη

Δεκέμβριος 2006. Μόλις είχε τελειώσει το απόδειπνο στο κελί του πατέρα Δαϋιδ στις Καρυές.

Αναζητούσα έναν λόγιο Αγιορείτη για να μου μιλήσει για τις εμπειρίες του στο Αγιο Ορος.Ο γέροντας Μωυσής, μένει εδώ πιο κάτω, είναι ιδανικό πρόσωπο για αυτό που θέλετε, έχει γράψει πολλά βιβλία για τον Αθωνα και τους πατέρες του, μου εξήγησε ο πατέρας Παϊσιος. Μαζί με τον συνάδελφο μου από τον τηλεοπτικό σταθμό του ΜEGA κατευθυνθήκαμε στο αρχονταρίκι του κελιού και περιμέναμε τον γέροντα Μωυσή. Τον είχε ειδοποιήσει ο πατέρας Παϊσιος για να μου μιλήσει στο ρεπορτάζ που έκανα για τα Χριστούγεννα στο Αγιο Ορος.

Πηγή Αγιορείτικο βήμα

Ο Γέροντας Μωυσής υπήρξε ηδύλαλος γλώσσα της Εκκλησίας.

.

 Του Σεβ. Μητροπολίτη Φθιώτιδος 

κ. Νικολάου

 

Την Κυριακή τα ξημερώματα της 1ης Ιουνίου, ημέρα Αναστάσεως και μνήμης των 318 Θεοφόρων Πατέρων της εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου, ο χαρισματικός και λαοφιλής Γέροντας Μωυσής ο Αγιορείτης άφησε τα εγκόσμια και επορεύθη εις την χώραν των ζώντων.

Η είδηση της κοιμήσεώς του μας ελύπησε κατά άνθρωπον δια τον χωρισμόν στην ουσία όμως μας εγέμισε χαρμολύπη, ότι ο Κύριος του ετοίμασε «τόπον αναπαύσεως» εκ των πολυχρονίων κόπων των ασθενειών του.

Έχουμε την αίσθηση, ότι πολύ θα λείψει από την Εκκλησία μας ο τίμιος λόγος του και από τον λαό του θεού η γλυκιά παρουσία του.

Ο Γέροντας Μωυσής «έργοις, λόγοις και συγγραφαίς» ετίμησε το Όνομα του Θεού και εχειραγώγησε πολλές ψυχές στην σωτηρία.

Ένας αφανής άγιος Ιερεύς.

Γράμματα πολλά δεν έμαθε, με δυσκολίες τελείωσε το σχολαρχείο της εποχής εκείνης, βαδίζοντας καθημερινώς δύο και πλέον ώρες για την πλησιέστερη κωμόπολη, ο Ευθύμιος. 

 

Από μικρός αγαπούσε την Εκκλησία βοηθώντας σαν παπαδάκι τον ευλαβή παππού του στην ψαλτική. Έτσι έμαθε την τάξη της Εκκλησίας και συγχρόνως να ψάλλει. Κι όταν έφυγε για την άλλη ζωή ο παππούς, έμεινε μοναδικός ψάλτης της Εκκλησίας ο Ευθύμιος.

Πηγή Ενοριακή ζωή