Με τη χάρη Θεού η Ιεραποστολική μας δραστηριότητα με σκοπό τη δημιουργία ενός Δημοτικού σχολείου στο Λουγκουζί συνεχίζει και .Με το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς ετοιμάσαμε , τέσσερα καινούργια Ιεραποστολικά τετράδια , με πανέμορφα πολύχρωμα εξώφυλλα από αυθεντικά σχέδια της Αφρικής και απευθύνονται σε άλλα παιδιά που ξεκινούν τώρα την σχολική τους διαδρομή. Κάθε τετράδιο διατίθεται στην τιμή των 2 ευρώ από την Ιερά Μ. Παναγίας Χρυσοπηγής.
Διαβάστε σήμερα

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Το Σεπτέμβριο λοιπόν και πάλι σας περιμένουμε!!

 
Το "Μπλοκ της ιεραποστολής μας" σας εύχεται καλό και ευλογημένο καλοκαίρι.
Θα ξεκινήσουμε πάλι τη διαδυκτιακή επικοινωνία μας το Σεπτέμβριο.
Ας είναι αυτό το καλοκαίρι περισσότερο πνευματικό και αφορμή για μελέτη, προσευχή αλλά και ξεκούραση.
Το Σεπτέμβριο λοιπόν και πάλι σας περιμένουμε!!

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

Βάπτισμα και Νηπιοβαπτισμός




Βάπτισμα
Κατά την ορθόδοξη πίστη η αναγέννηση του ανθρώπου πραγματοποιείται με το άγιο βάπτισμα. Δεν πρόκειται εδώ για το βάπτισμα του Ιωάννη, γιατί αυτό διακρίνεται από το Χριστιανικό  βάπτισμα (Πράξ. ιθ' 3-5). Το Χριστιανικό βάπτισμα γίνεται εις το όνομα του Πατρός και του υιού και του Αγίου Πνεύματος (Ματθ. κη' 19)
Με το Χριστιανικό βάπτισμα ενδύεται κανείς τον Χριστό, λαμβάνει το Πνεύμα της υιοθεσίας και γίνεται κληρονόμος Θεού και συγκληρονόμος Ιησού Χριστού (Γαλ γ' 26-29. Ρωμ. η' 17). Η αγία Γραφή βεβαιώνει πώς δεν υπάρχουν δύο βαπτίσματα για τούς πιστούς το βάπτισμα με νερό, πού ακολουθείται από το άγιο Χρίσμα, είναι ή «άνωθεν αναγέννηση» του Ιω. γ' 3-5.
Πηγή : διακόνημα

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Η Ουγκάντα δεν είναι εμπειρία .Είναι αληθινή ζωή!!!

Σε αυτό το άρθρο συγκεντρώσαμε τις γραπτές εντυπώσεις που κατέθεσαν από την εμπειρία του ταξιδιού στην Ουγκάντα ,μέλη του ιεραποστολικού κλιμακίου της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής το 2014.Τις καταθέτουμε με αγάπη εδώ, σαν ευχαριστώ σε όλους εκείνους που κοπίασαν και συνεχίζουν να κοπιάζουν για την υπόθεση της Ιεραποστολής

Για ένα παιδικό χαμόγελο αξίζει να παλεύεις!
Της Σταυρούλας Χαβατζόγλου (μέλους της αποστολής στην Ουγκάντα  τον Ιούλιο του 2013 και  Αύγουστο του 2014)*
Την εμπειρία της Ουγκάντας φέτος εγώ την έζησα για δεύτερη φορά! Αυτό το καλοκαίρι αποφάσισα να μείνω ένα μήνα για να βιώσω καλύτερα την κατάσταση που επικρατεί και να έρθω πιο κοντά με τους ανθρώπους. Η αλήθεια είναι πως κατεβαίνοντας είχα τον ενθουσιασμό και τη χαρά της προσφοράς, αλλά αυτό που συνάντησα με ξεπέρασε γρήγορα.
Η αγάπη και η καλοσύνη των ανθρώπων,η εγκάρδια προσφορά, η δίψα για να γνωρίσουν την ορθόδοξη πίστη και η αληθινή βίωσή της, με έκαναν να αναθεωρήσω. Κατάλαβα ότι ο Θεός έχει επιλέξει τις καρδιές αυτών των ανθρώπων γιατί αναπαύεται στην απλότητά τους.
Τελικά, μου έμαθαν αυτοί οι άνθρωποι τον τρόπο για να πιστεύω ολοκληρωτικά και να αγαπώ ανιδιοτελώς! Μου έδειξαν ότι η προσφορά ωφελεί περισσότερο και δίνει μεγαλύτερη χαρά σε αυτόν που προσφέρει. Πως η ευτυχία έχει ένα πρόσωπο και βρίσκεται σε στιγμές της καθημερινότητας, γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο!

ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΣΤΟ ΚΑΜΕΡΟΥΝ

africultures.blogspot.gr


 
Πηγή Στον ορθόδοξο αμπελώνα της Αφρικής

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

Τὸ μόνο κακὸ ποὺ ἔχεις εἶναι ὅτι εἶσαι τρομερὰ εὐαίσθητος (Άγιος Πορφύριος)



Ἐσύ, μοῦ εἶπε ὁ Γέροντας, τὸ μόνο κακὸ ποὺ ἔχεις εἶναι ὅτι εἶσαι τρομερὰ εὐαίσθητος καὶ δὲν δέχεσαι νὰ σὲ προσβάλλουν. 
Γιὰ τὸ πρῶτο, δὲν εὐθύνεσαι ἐσύ. Τὸ κληρονόμησες ἀπὸ τὸν παπα-Γιάννη. Καὶ ἡ εὐαισθησία ἡ μεγάλη δὲν εἶναι καλή. Καλὴ εἶναι γιὰ τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι συνήθως τὴν ἐκμεταλλεύονται. Καὶ μάλιστα, πολὺ ἄσχημα. Ἐνῶ γιὰ ἐκεῖνον ποὺ τὴν ἔχει εἶναι ὅ,τι χειρότερο μπορεῖς νὰ φανταστεῖς! Ἄσε ποὺ ἀποτελεῖ καὶ τὴν γενεσιουργὸ αἰτία ὅλων τῶν ἀσθενειῶν. 

Γι’ αὐτό, προσπάθησε νὰ τὴν ἀποβάλεις. Ἢ ἔστω, νὰ τὴν περιορίσεις. Διαφορετικὰ θὰ κάνεις κακὸ καὶ στὸν ἑαυτὸ σου, ἀλλὰ καὶ στὴν οἰκογένειά σου. Ποὺ στὸ κάτω κάτω, δὲν σοῦ χρωστάει καὶ τίποτα, γιὰ νὰ τὴν ταλαιπωρεῖς, καὶ μάλιστα, χωρὶς κανένα λόγο. 
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Nτροπή να νιώθεις όταν αμαρτάνεις, όχι όταν μετανοείς! ( Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος )

  


Screen shot 2015-04-26 at 11.19.32 PMKοίταξε τί σου έκανε ο διάβολος. Yπάρχουν δύο πράγματα η αμαρτία και η μετάνοια. H αμαρτία είναι τραύμα η μετάνοια φάρμακο. ‘Οπως ακριβώς για τά σώματα υπάρχουν φάρμακα και τραύματα, το ίδιο και γιά την ψυχή υπάρχουν τα αμαρτήματα και η μετάνοια.
H αμαρτία μέσα της έχει την ντροπή η μετάνοια έχει το θάρρος και τήν παρρησία. Θέλω να με ακούσεις, σε παρακαλώ, με προσοχή, μήπως και δεν αντιληφθείς πώς είναι η τάξη των πραγμάτων, και χάσεις έτσι την ωφέλεια. Πρόσεξε τί θα πώ! Yπάρχει το τραύμα υπάρχει και τό φάρμακο.
Πηγή : Διακόνημα

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

Το αληθινό θαύμα.



1Επισκόπου Διοκλείας Κάλλιστου Ware


«Μίλησέ μας για τις θείες οπτασίες που έχεις», είπε κάποτε ένας μοναχός στον Αββά Παχώμιο (286-346). Ένας αμαρτωλός σαν εμένα δεν περιμένει να έχει καμιά οπτασία από το Θεό», απάντησε ο Παχώμιος.

«Επίτρεψέ μου όμως να σου πω για μια μεγάλη οπτασία. Αν δεις έναν άγιο και ταπεινό άνθρωπο, αυτό είναι μια μεγάλη οπτασία. Γιατί ποια άλλη μεγαλύτερη οπτασία απʼ αυτή μπορεί να υπάρξει: να δεις τον αόρατο Θεό να φανερώνεται στο ναό του, σʼ ένα ορατό ανθρώπινο πρόσωπο»;
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Ο Θεός είναι βραδύς στο να τιμωρεί και γρήγορος στο να σώζει.


Ο Θεός είναι βραδύς στο να τιμωρεί και γρήγορος στο να σώζει


Πρόσεξε, σε παρακαλώ, ότι ο Θεός είναι βραδύς στο να τιμωρεί και γρήγορος στο να σώζει∙ και πρώτα σκέψου ότι ο φιλάνθρωπος Κύριος άσκησε έλεγχο ύστερα από αρκετό χρονικό διάστημα.

Αμάρτησε ο Δαυίδ , κυοφόρησε η γυναίκα και ο έλεγχος για την αμαρτία δεν έγινε, αλλά μετά την γέννησι του παιδιού, που προήλθε από την αμαρτία εκείνη, αποστέλλεται ο γιατρός , για να θεραπεύση την αμαρτία.
Πηγή Ενοριακή ζωή

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ


Όταν ανάψει η πνευματική αγάπη, φλογίζεται όλο το στήθος. Όλο το στήθος γίνεται μια φλόγα. Καίγεται ο άνθρωπος από τη μεγάλη γλυκιά φλόγα της αγάπης του Θεού, πετάει, αγαπάει με αγάπη πραγματική, μητρική. Αυτή η εσωτερική φλόγα, την οποία ανάβει ο ίδιος ο Χριστός με την αγάπη Του, θερμαίνει  το σώμα πολύ περισσότερο  από την αισθητή φωτιά και έχει τη δύναμη να καίει κάθε σκουπίδι, κάθε κακό λογισμό καθώς και κάθε κακή επιθυμία και άσχημη εικόνα. Τότε η ψυχή αισθάνεται και τις θείες ηδονές που δεν συγκρίνονται με καμιά άλλη ηδονή!

Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ - Σταχυολογήματα


ΟΣΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ

ΣΤΑΧΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ
Τρεις είναι οι αγιότερες και πιο οσιακές μορφές της Ορθοδοξίας τον Βορρά, ο Άγιος Θεοδόσιος του Κιέβου, ο Άγιος Σέργιος του Ραντονέζ και ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, τρία αστέρια ολοφώτεινα στο στερέωμα της Ρωσικής Ορθοδοξίας.
Ο Άγιος Σεραφείμ, νεώτερος των άλλων, έζησε, έδρασε και έλαμψε τον 18ον και 19ον αιώνα (1759— 1833). Γεννήθηκε στις 19 Ιουλίου του 1759 στην πόλη Κούρσκ και παρέμεινε εκεί μέχρι το 18ο έτος της ηλικίας του. Στην ηλικία αυτή πήρε τη γενναία απόφαση να αφοσιωθεί ολόψυχα στο Θεό και οδήγησε τα βήματα του στο Μο­ναστήρι του Σάρωφ.
Στην μοναχική του κουρά ονομάσθηκε Σεραφείμ — προηγουμένως είχε το όνομα Πρόχορος. Ένα έτος αργό­τερα χειροτονήθηκε  Διάκονος και μετά  έξι   χρόνια, σε ηλικία 34 ετών, Ιερεύς. Όταν λειτουργούσε, πετούσε στα ουράνια, και πολλές φορές αξιωνόταν να βλέπει θαυμαστά οράματα και να ακούει αγγελικές μελωδίες.
Πηγή :Ιερά Μονή Παντοκράτορος

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΦΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ


15 Δεν γνωρίζουμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, όμως γνωρίζουμε ποιος κρατάει το μέλλον!



“Πλησίασα τον άνθρωπο στην πύλη του χρόνου και του είπα: “Δώσε μου ένα φως για να βλέπω στο δρόμο μου”.

Αυτός όμως μου είπε: “Βάλε το χέρι σου μέσ’ την παλάμη του Θεού, και Αυτός θα γίνει για σένα κάτι περισσότερο από φως και καλύτερος από ένα γνωστό μονοπάτι!”


Πηγή : Αγια μετέωρα

Σάββατο, 11 Ιουνίου 2016

''Γιατί δεν έδωσα περισσότερη προσοχή στους συνανθρώπους μου'';

synantropi       
Γέροντας Αρσένιος Παπατσιόκ
Ελεημοσύνη δεν είναι μόνο να δίνης από το σακουλάκι σου.
Ελεημοσύνη είναι να δέχεσαι τον άνθρωπο να καθίσει δίπλα σου, χωρίς να τον απομακρύνεις με τον λογισμό σου.
Έχεις κάποιο συνάδελφο, ο οποίος διέρχεται μια συμφορά στην ζωή του. Πρέπει να ξέρης πώς να τον παρηγόρησης, πώς να καταπραΰνεις το πρόσωπό του. Για τους φτωχούς μπορείς να κάνης μια σύντομη προσευχή: ''Κύριε ελέησε τον τάδε'', εάν δεν μπορείς κάτι να του δώσεις, γιατί είσαι μέσα στο λεωφορείο κι εκείνος στο πεζοδρόμιο.
Πηγή : Αγια μετέωρα

Ο κόσμος θα αλλάξει..αν



Σήμερα στη Λειτουργία είδα μια εικόνα όμορφη.Ένας ιερωμένος,παππούλης στα χρόνια, στηριζόταν από τα δυο του μεγάλα εγγόνια στο έμπα της εκκλησιάς. Να μπει  ο γέροντας ,να προσκυνήσει στην εκκλησία ,να καθήσει,να τακτοποιηθεί.Ο παππούλης κάθησε και τα εγγόνια του έφτιαξαν με σέβας το ράσο και του χάιδεψαν με στοργή τα μαλλιά.Και κείνος το χαιρόταν.
Κράτησα την εικόνα .

Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

Ιεραποστολή: τόσο σημαντική όσο το νερό...


 
 Η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής Πολυδενδρίου Αττικής διοργανώνει για πέμπτη συνεχή χρονιά την επόμενη αποστολή στην Ουγκάντα.Στην καρδιά της Αφρικής, πάνω στη γραμμή του Ισημερινού,η Ουγκάντα κάθε καλοκαίρι ( Ιούλιος και Αύγουστος 2016) μας δίνει τη δυνατότητα να προσφέρουμε στον φιλανθρωπικό και ιεραποστολικό αμπελώνα της χώρας.
 

Φώτης Κόντογλου - Ἀνέστη Χριστός, Ἡ δοκιμασία τοῦ λογικοῦ


Φώτης Κόντογλου - Ἀνέστη Χριστός, Ἡ δοκιμασία τοῦ λογικοῦ
Ἡ πίστη τοῦ χριστιανοῦ δοκιμάζεται μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ σὰν τὸ χρυσάφι στὸ χωνευτήρι. Ἀπ᾿ ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ πλέον ἀπίστευτο πράγμα, ὁλότελα ἀπαράδεκτο ἀπὸ τὸ λογικό μας, ἀληθινὸ μαρτύριο γιὰ δαῦτο. Μὰ ἴσια-ἴσια, ἐπειδὴ εἶναι ἕνα πράγμα ὁλότελα ἀπίστευτο, γιὰ τοῦτο χρειάζεται ὁλόκληρη ἡ πίστη μας γιὰ νὰ τὸ πιστέψουμε. Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι λέμε συχνὰ πὼς ἔχουμε πίστη, ἀλλὰ τὴν ἔχουμε μονάχα γιὰ ὅσα εἶναι πιστευτὰ ἀπ᾿ τὸ μυαλό μας. Ἀλλὰ τότε, δὲν χρειάζεται ἡ πίστη, ἀφοῦ φτάνει ἡ λογική. Ἡ πίστη χρειάζεται γιὰ τὰ ἀπίστευτα.
Πηγή : Αγια Μετέωρα

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Ο πρώτος Έλληνας Ιεραπόστολος της Αφρικής μακαριστός π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος

 

[ εικόνα άρθρου ]
Ο π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος γεννήθηκε το 1903 από μια φτωχή κτηνοτροφική οικογένεια στο χωριό Βασιλίτσι Πυλίας Μεσσηνίας και σε νεαρή ηλικία το φθινόπωρο του 1918 μετέβη στο ασκητήριο του Ηλία Παναγουλάκη κοντά στην Καλαμάτα μαζί με τον π. Ιωήλ Γιαννακόπουλο (1901-1966). Μετά από πέντε έτη άσκησης και την απόλυσή του από τον στρατό ο Χρήστος Παπασαραντόπουλος χειροτονείται κληρικός με το όνομα Χρυσόστομος από τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας Μελέτιο Σακελλαρόπουλο και τοποθετείται ως ηγούμενος στην Ι. Μονή Γαρδικίου, όπου παραμένει μέχρι το 1935.
Πηγή : Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός( Αδελφ.ορθοδόξου Ιεραποστολής)

Γέροντας Πορφύριος: Η αγάπη δεν έχει σύνορα

       
agapi synora“Το στεφάνι της αγάπης μας στους φίλους μας έχει ξένα σώματα (υπολογισμό, ανταπόδοση, ματαιοδοξία, συναισθηματική αδυναμία, εμπαθή συμπάθεια), ενώ το στεφάνι της αγάπης μας στους εχθρούς είναι καθαρό”.
Μού έλεγε ακόμη:
“Η εν Χριστώ αγάπη μας πρέπει να φθάνει παντού, ακόμη και στους χίπηδες στα Μάταλα. Ήθελα πολύ να πάω εκεί, όχι για να τους κάνω κήρυγμα η να τους κατηγορήσω, αλλά για να ζήσω μαζί τους “χωρίς αμαρτίες” και ν’ αφήσω να μιλήσει μόνη της η αγάπη του Χριστού, που μεταμορφώνει. Είδα τους χίπηδες και τους λυπήθηκα. Ήσαν σαν “πρόβατα μη έχοντα ποιμένα”.
Πηγή : Αγια μετέωρα

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

Επηκροώντο δε αυτών οι δέσμιοι.


a3π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Έχουμε σκεφτεί άραγε με τι τρέφουμε την ψυχή μας; Τι είναι όσα διαβάζουμε, όσα ακούμε, όσα απασχολούν τις καρδιές μας καθημερινά; 
Ειδήσεις για τον κόσμο, συνήθως άσχημες, ενασχόληση με τους διπλανούς μας, λόγοι που δεν μας παρηγορούν αλλά κατά βάθος μας κουράζουν, ήχοι που δεν απαλύνουν την ψυχή μας, αλλά μας ταράζουν, επειδή μας κάνουν μόνο να ξεχνάμε τη ζωή μας, τι δεν έχουμε πάρει απόφαση να κάνουμε, την αδυναμία μας να βρούμε ανθρώπους αλλά και να γίνουμε άνθρωποι που θα μπορούμε να στηρίξουμε και να δώσουμε αληθινή χαρά στους άλλους. Κυρίως όμως μία έντονη απουσία: αυτή του Θεού.
Πηγή : Ενοριακή ζωή



Στο τέλος της αναστάσιμης περιόδου η Εκκλησία μας θυμίζει μία καταπληκτική σκηνή, παρμένη από μία φυλακή. Στους Φιλίππους, κοντά στη σημερινή Καβάλα, οι απόστολοι Παύλος και Σίλας, αφού έχουν εκβάλει από ένα νέο κορίτσι δαιμονικό πνεύμα, αντιμετωπίζουν την μήνη των κυρίων της, καθώς αυτή μάντευε και εκείνοι κέρδιζαν από τις μαντείες της. Αφού λοιπόν τους κακοποιούν, τους κλείνουν στη φυλακή. «Κατά δε το μεσονύκτιον Παύλος και Σίλας προσευχόμενοι ύμνουν τον Θεόν . επηκροώντο δε αυτών οι δέσμιοι» (Πράξ. 16, 25). Γύρω στα μεσάνυχτα ο Παύλος και ο Σίλας προσεύχονταν και έψελναν ύμνους στον Θεό. Και τους άκουγαν με προσοχή οι φυλακισμένοι. 

Ποιο κουράγιο πρέπει να έχει ένας άνθρωπος, ενώ έχει χτυπηθεί, έχει αδικηθεί, έχει φυλακισθεί, πιθανότατα τον περιμένουν και άλλα μαρτύρια, και ίσως και ο θάνατος, για ό,τι πιστεύει, να μπορεί να τραγουδά, να κάνει τους άλλους να ακούνε όχι ύβρεις, βλασφημίες, κατάρες, κραυγές, αλλά ύμνους ευχαριστίας στον Θεό; το παράδοξο είναι ότι εξ αιτίας της πίστης οι δύο απόστολοι υφίστανται ό,τι παθαίνουν. Κι όμως αυτοί δοξολογούν. Το πλέον όμως παράδοξο είναι η στάση των άλλων φυλακισμένων. Ακούνε με προσοχή την δοξολογία των αποστόλων. Εκείνη την ώρα που θα μπορούσαν να ειρωνεύονται ή να κοιμούνται ή να είναι αδιάφοροι, ακούνε τους αποστόλους να υμνούνε τον Θεό και με απεριόριστη προσοχή προσηλώνονται στο ακρόαμα. Αλλάζει και η δική τους ζωή, ο δικός τους τρόπος από τους λόγους και τους ήχους και το τραγούδι των αποστόλων.



Δεν είναι ηθικολογικό το μήνυμα. Δεν είναι απλώς μία προτροπή της Αγίας Γραφής να προσέχουμε τι ακούμε για να μην αμαρτάνουμε. Χωρίς να απορρίπτουμε αυτη τη θεώρηση, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αξία του λόγου και των ήχων που εκφράζουν το ήθος της πίστης. Δοξολογία στον Θεό, ασχέτως των σταυρών που σηκώνουμε. Χαρά, διότι το στόμα μας μπορεί να Τον υμνεί. Παρηγοριά σε όσους βρίσκονται κοντά μας, ασχέτως αν πιστεύουν ή όχι, διότι τους δείχνουμε ότι υπάρχει ελπίδα. Και την ίδια στιγμή μία καρδιά που δεν υποκύπτει στην θλίψη του κόσμου, αλλά μαρτυρεί Αυτόν που αγαπά, τον Χριστό.  Αυτά τα στοιχεία χρειάζονται έναν άλλο τρόπο θέασης του κόσμου. Μία άλλη προτεραιότητα. Να μη λησμονεί ο άνθρωπος ότι, ασχέτως των βιοτικών μεριμνών ή της συνύπαρξης ή και σύγκρουσης με τους άλλους ανθρώπους, το νόημα της ζωής βρίσκεται στη σχέση με τον Θεό.  Και αυτή η σχέση είναι η μόνη αλήθεια. Για την οποία τελικά αξίζει να αρνηθείς τους δαίμονες αυτού του κόσμου, το κέρδος, την εξαπάτηση, την αίσθηση ότι πρέπει να ευχαριστείς τους ισχυρούς του κόσμου, ακόμη και τον ίδιο σου τον εαυτό.



Από την άλλη όλα περνούνε από την προσευχή. Από την αίσθηση της προσωπικής αδυναμίας και την εναπόθεση των πάντων στα χέρια του Θεού. Φυλακισμένοι άλλωστε είμαστε οι άνθρωποι τόσο στον χρόνο αυτού του κόσμου όσο και στον τρόπο του, που απαιτούν ψέμα, συμβιβασμό, απόρριψη της πίστης. Η κατηγορία άλλωστε με την οποία οι απόστολοι και κακοποιήθηκαν από τον λαό και τους άρχοντες των Φιλίππων ήταν ότι «καταγγέλουσιν έθη ά ουκ έξεστιν ημίν παραδέχεσθαι ουδέ ποιείν Ρωμαίοις ούσι» (Πράξ. 16, 21), «ότι θέλουν να εισαγάγουν έθιμα που δεν επιτρέπεται σε εμάς που είμαστε Ρωμαίοι να τα δεχτούμε ή να τα τηρήσουμε». Αυτός είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε. Δεν θέλει να αποδεχτεί όχι απλώς έθιμα, αλλά τον τρόπο της ίδιας της πίστης, διότι πάντοτε επικαλείται ως άλλοθι την καταγωγή του, τις ιδέες του, την ίδια του την ελευθερία. Και μόνο οι φυλακισμένοι, αυτοί δηλαδή που είναι απόβλητοι από αυτό τον τρόπο του κόσμου και του χρόνου, μπορούν να ακούσουν με προσοχή την προσευχή και τους λόγους που δίνουν ελπίδα.



Ο δεσμοφύλακας που ήταν μαζί με τους φυλακισμένους, αμέσως μόλις έγινε σεισμός από την προσευχή και την υμνωδία των αποστόλων, κατάλαβε την αλήθεια και βαφτίστηκε χριστιανός και το ίδιο και η οικογένειά του. Ίσως και κάποιοι από τους φυλακισμένους να κατενόησαν και να ακολούθησαν την αλήθεια. Εμείς άραγε σε ποια κατηγορία ανήκουμε;  Σ’  αυτήν του λαού και των αρχόντων και των εχόντων συμφέρον από την απουσία του Θεού ή σ’ εκείνη των φυλακισμένων  και του δεσμοφύλακα, οι οποίοι αναζήτησαν την αλήθεια ή τουλάχιστον την άκουσαν με προσοχή; Μπορεί να είμαστε βαπτισμένοι και να δηλώνουμε χριστιανοί, όμως συχνά τα δεσμά της εποχής και του κοσμικού πνεύματος κρατάνε τις καρδιές μας κλειστές. Και γι’  αυτό χρειάζεται η ψυχή μας να τρέφεται από τον Θεό, από τον λόγο και τους ύμνους προς Αυτόν όπως αυτοί βιώνονται στην εκκλησιαστική ζωή, αλλά και να είμαστε πρόθυμοι να αφήσουμε τα ώτα της καρδίας μας ανοιχτά, για να ακούσουν.



Το μήνυμα της Ανάστασης αγιάζει τις αισθήσεις μας. Μας βοηθά να επιλέξουμε τι θα ακούσουμε, τι θα δούμε, προς Ποιον θα στραφούμε. Μας βοηθά να αφήσουμε κατά μέρος ό,τι μας χωρίζει από την Αλήθεια που είναι ο Χριστός, Αυτός που είναι και δίνει το Φως της Ζωής, Αυτός που τέρπει και παρηγορεί τις καρδιές μας. Αυτός που λείπει από την καθημερινότητά μας. Ας του δώσουμε χρόνο και τόπο!

Χρειάζεται πνευματικός για το ανηφόρι αυτής της ζωής



Χρειάζεται πνευματικός για το ανηφόρι αυτής της ζωής
Σήμερα το πιο απαραίτητο είναι να βρουν οι άνθρωποι έναν πνευματικό, να εξομολογούνται, να του έχουν εμπιστοσύνη και να τον συμβουλεύωνται.
Αν έχουν πνευματικό και βάλουν ένα πρόγραμμα με προσευχή και λίγη μελέτη, εκκλησιάζoνται, κοινωνούν, τότε δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν σʼ αυτήν την ζωή. Η ψυχή πρέπει να παρακολουθήται από τον πνευματικό, για να μη λαθέψη τον δρόμο της.
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

ΓΙΑΤΙ ΘΥΜΙΑΖΟΥΜΕ .

    
15Του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστοδούλου
Το θυμίαμα στη λατρεία του Θεού εχρησιμοποιείτο και από τους Εβραίους και από τους ειδωλολάτρες. Ήταν δείγμα αναγνώρισης της υπερέχουσας αξίας του Θεού, ήταν σύμβολο υποταγής και αφοσίωσης. Στην Παλαιά Διαθήκη έχουμε την περιγραφή του και το μείγμα από το οποίο απετελείτο. Συγκεκριμένα, στο Εξόδου 30, 34-38 ο Θεός δίδει εντολή να αποτελείται το θυμίαμα από 4 συστατικά στοιχεία, από σταχτή, όνυχα, χαλβάνη και λίβανο. Γι’ αυτό και οι έννοιες «θυμίαμα» (ή μοσχοθυμίαμα) και «λιβάνι» δεν ταυτίζονται.
Το λιβάνι είναι ένα από τα στοιχεία από τα οποία απαρτίζεται το θυμίαμα
Στα χρόνια του Κυρίου το εβραϊκό θυμίαμα απετελείτο από 13 αρωματώδη στοιχεία, όπως μαρτυρεί ο Ιώσηπος. Η Σκηνή του Μαρτυρίου περιείχεν, εκτός των άλλων, και το «χρυσούν θυμιατήριον», μέσα στο οποίον έκαιαν κάρβουνα και ο Ιερέας πετούσε αρκετό θυμίαμα και έπειτα γονάτιζε και προσευχόταν στον Θεό. Στο ναό του Σολομώντος υπήρχε το θυσιαστήριον του θυμιάματος, στο οποίο εθυμίαζε κάθε ημέρα ένας Ιερεύς. Ο Ιερεύς δε, που του έπεφτε ο κλήρος να θυμιάσει,
Πηγή:Αγιορείτικο βήμα

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2016

Άγιος Πορφύριος: Αγαπήστε την προσευχή, την κουβέντα με τον Κύριο.


Ο άνθρωπος ζητάει στον ουρανό τη χαρά και την ευτυχία.
Άγιος Πορφύριος: Αγαπήστε την προσευχή, την κουβέντα με τον Κύριο
Ζητάει το αιώνιο μακριά απ’ όλους κι απ’ όλα, ζητάει να βρει τη χαρά στον Θεό.
Ο Θεός είναι μυστήριο.
 
 
 
Πηγή : ενοριακή ζωή

Η γιαγιά και η Καινή Διαθήκη.


b1
Κατευθύνθηκε προς τον υπάλληλο του βιβλιοπωλείου και ζήτησε την Καινή Διαθήκη! Ο υπάλληλος πρόθυμος, την εξυπηρέτησε αμέσως!
Στο κατάστημα εκείνη τη στιγμή έτυχε να βρίσκεται και κάποιος ιερέας! 
Βλέποντας την γριούλα να αγοράζει την Καινή Διαθήκη αναρωτήθηκε αν την ήθελε για την ίδια ή για κάποιον άλλον, καθώς την θεώρησε αρκετά μεγάλη για να ξέρει να διαβάζει!
Πήρε το θάρρος λοιπόν, και την ρώτησε:
Πηγή : Ενοριακή ζωή

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

Το χρέος μας (Γέροντος Παισίου)


Όσο μπορεί κανείς να γίνει σωστός Χριστιανός. Τότε θα έχει πνευματικό αισθητήριο. Λίγο-πολύ θα πονάει και την Ορθοδοξία και την Πατρίδα του και θα αισθάνεται και την υποχρέωση που έχει ως Έλληνας. Οπότε από εκεί και πέρα, αν μάθει κάτι, ενδιαφέρεται, ανησυχεί, προσεύχεται. Αλλά αν πρέπει να του λένε: «Τώρα να ενδιαφερθείς γι’ αυτό, ύστερα να ενδιαφερθείς για εκείνο», θα είναι σαν μια τετράγωνη ρόδα που θέλει συνέχεια σπρώξιμο, για να προχωρήσει. Σκοπός είναι να σπρώχνεται από μέσα ο άνθρωπος. Τότε θα κυλάει όμορφα σαν στρογγυλή ρόδα. Και αν γίνει σωστός Χριστιανός κανείς, σπρώχνεται από μέσα και μετά τον πληροφορεί ο Θεός πιο πολύ και από αυτόν που διαβάζει, και για περισσότερα πράγματα. Γνωρίζει όχι μόνον αυτά που γράφουν, αλλά και αυτά που σκέφτονται να γράψουν. Καταλάβατε; Έρχεται ο θείος φωτισμός και όλες οι ενέργειές του είναι φωτισμένες.

Πώς να προσευχόμαστε (Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου)

Η προσευχή βρίσκεται στο κέντρο της πνευματικής ζωής του χριστιανού. Είναι η αναπνοή της ψυχής. Υπάρχει προσευχή; Υπάρχει ζωή στην ψυχή. Δεν υπάρχει προσευχή; Δεν υπάρχει ζωή στην ψυχή.
Δεν είναι προσευχή το να στεκόμαστε μπροστά στις εικόνες και να κάνουμε μετάνοιες. Αυτά είναι μόνο τα «σκεύη» της προσευχής.
Δεν είναι ακόμα προσευχή το να διαβάζουμε προσευχές από βιβλία ή να τις λέμε άπ’ έξω ή να τις ακούμε στό ναό. Αυτά είναι τα μέσα για την ανακά­λυψη της προσευχής ή για τη γέννηση της.
Η αληθινή προσευχή αρχίζει με την εμφάνιση στην καρδιά αλλεπάλληλων ευλαβικών αισθημάτων-αισθημάτων συντριβής και αύτομεμψίας, ευγνωμοσύνης και δοξολογίας του Θεού, αφοσιώσεως και υποταγής στο θέλημα Του κ.ά. Όλος ο προσευχητικός μας αγώνας συνίσταται και στοχεύει στη διέγερση τέτοιων αισθημάτων μέσα στην καρδιά μας και στην πλήρωση της μ’ αυτά.
Πηγή :Θησαυρός γνώσεως και ευσεβείας.